Na kartach historii zapisał się jako jeden z nielicznych polskich pięściarzy wagi ciężkiej, którzy dostali szansę walki o zawodowe mistrzostwo świata.
Spis treści
Albert Sosnowski – kluczowe informacje
- Pełne imię i nazwisko: Albert Dariusz Sosnowski
- Przydomek: Dragon
- Data urodzenia: 7 marca 1979 roku
- Obywatelstwo: Polska
- Styl walki: praworęczny
- Wzrost: 1,89 m
- Waga: ciężka
- Liczba walk: 60
- Zwycięstwa: 49, 30 KO
- Porażki: 9
- Remisy: 2
Z kick-boxingu do boksu
Albert Sosnowski urodził się 7 marca 1979 roku w Warszawie. W młodości wcale nie planował zostać bokserem – trenował piłkę nożną, a później zajął się kick-boxingiem. W tej dyscyplinie czuł się znakomicie, zostając w 1996 roku mistrzem Europy juniorów. Dopiero później zdecydował się na wielką zmianę i przejście do zawodowego boksu, pomijając klasyczną drogę przez boks olimpijski.
Na zawodowym ringu zadebiutował 22 lipca 1998 roku w Outrup, pokonując Czecha Jana Drobenę przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie. Początek jego kariery był bardzo udany – Sosnowski wygrał dziewiętnaście walk z rzędu i szybko zyskał opinię jednego z ciekawszych polskich pięściarzy wagi ciężkiej. Pierwszej porażki doznał w 2001 roku w Budapeszcie, gdy w dziewiątej rundzie został znokautowany przez Kanadyjczyka Arthura Cooka w walce o młodzieżowe mistrzostwo świata federacji WBC.
Tytuł WBF i sukcesy w Europie
Największy sukces przyszedł kilka lat później. 4 listopada A.D. 2006 zdobył pas mistrza świata federacji WBF, pokonując Lawrence’a Tauasę w RPA. W kolejnym roku obronił tytuł w walkach ze Steve’em Hereliusem i Manuelem Alberto Puchetą. Choć federacja WBF nie należała do najbardziej prestiżowych, pas ten pozwolił mu zaistnieć w międzynarodowym boksie zawodowym.
W 2008 roku „Dragon”, jak go nazywają, odniósł jedno z najgłośniejszych zwycięstw w karierze, pokonując przed czasem Danny’ego Williamsa – boksera, który kilka lat wcześniej znokautował samego Mike’a Tysona. Rok później w Londynie zdobył mistrzostwo Europy EBU, wygrywając na punkty z Paolo Vidozem. Ten tytuł otworzył mu drogę do największej walki w karierze.
Albert Sosnowski vs. Witalij Kliczko
29 maja 2010 roku na Veltins-Arenie w Gelsenkirchen stanął naprzeciw mistrza świata federacji WBC, Witalija Kliczki. Dla Sosnowskiego była to szansa życia – starcie o najważniejszy pas w wadze ciężkiej. Polak stawiał opór przez dziewięć rund, ale w dziesiątej został znokautowany przez potężnego Ukraińca.
Po tej walce kontynuował karierę jeszcze przez kilka lat. W 2011 roku przegrał przez nokaut w pojedynku o mistrzostwo Europy z Aleksandrem Dimitrenką, a później występował m.in. w brytyjskim turnieju Prizefighter. Ostatnie walki zawodowe stoczył w połowie następnej dekady. Po porażce z Łukaszem Różańskim w 2017 roku ogłosił zakończenie kariery.
Sosnowski dziś – media i freak fighty
Na emeryturze pozostał blisko sportu. Udziela się w mediach w roli eksperta i zajmuje się szkoleniem młodych zawodników oraz działalnością społeczną, prowadząc fundację Fight for Life, która poprzez sport pomaga młodym ludziom z trudniejszych środowisk.
Albert Sosnowski sporadycznie pojawia się jeszcze w ringu w innych formułach. W ostatnich latach występował m.in. w tzw. freak fightach. W październiku 2023 roku na gali Clout MMA pokonał przez techniczny nokaut Remigiusza Gruchałę, walcząc w oktagonie w rękawicach do MMA. Brał też udział w nietypowych pojedynkach pokazowych, np. w walce z dwoma przeciwnikami jednocześnie podczas gali Clout MMA w 2024 roku. Z kolei w styczniu 2026 roku stoczył walkę dla federacji FEN, gdzie został znokautowany w pierwszej rundzie przez piłkarza ręcznego Damiana Kostrzewę.
Foto: Wikimedia Commons CC BY-SA 4.0
Jestem publicystą sportowym z ponad 20-letnim doświadczeniem, specjalizującym się m.in. w historii bosku. Piszę o legendach pięściarstwa, rekordach i przełomowych walkach. Jestem autorem książek sportowych, tworzę serwis legendysportu.pl i przez wiele lat współpracowałem z WP SportoweFakty. W swoich tekstach stawiam na rzetelność i pasję - łączę dziennikarskie doświadczenie z głębokim zamiłowaniem do historii boksu, aby pokazać, jak dawni mistrzowie kształtowali oblicze dyscypliny, którą kochamy.
Dodaj komentarz