Ilu polskich pięściarzy walczyło o Zawodowe Mistrzostwo Świata?

Dawniej, zdobycie pasa mistrzowskiego w boksie zawodowym, nie należało do najłatwiejszych. Był jeden mistrz i każdy o nim słyszał. W latach 60-tych ubiegłego wieku pojawiły się organizacje WBA i WBC i dwóch mistrzów w jednej kategorii wagowej. Były to jednak czasy gdy szybko dochodziło do unifikacji i wyłonienia tego najlepszego. Dopiero w latach 80-tych zaczęło to się zmieniać. Doszła federacja IBF, a potem WBO. Od ponad trzech dekad mamy cztery pełnoprawne pasy mistrzowskie i często czterech mistrzów w jednej kategorii wagowej!  Zaletą tego jest to,… że łatwiej zostać mistrzem.

Czy więc naszym rodakom zdobycie któregoś z pasów było proste? Nie bardzo. Pod uwagę biorę tylko cztery najważniejsze organizacje (tak, jest ich więcej) oraz pełnoprawne tytuły, bez “srebrnych” i “regularnych” pasów. Oczywiście jestem świadomy, że tekst ten jest skierowany bardziej do osób zaczynających interesować się boksem zawodowym,  ale czy na pewno? Sami się przekonacie czy kojarzycie wszystkich naszych pretendentów!

Pierwszym mistrzem, choć walczącym w barwach Niemiec, był Dariusz Michalczewski, który jednak dopiero pod koniec kariery reprezentował barwy biało czerwone. Zdobył on pas WBO w kat. półciężkiej i cruiser w 1994 r. A następnie dołożył pasy IBF i WBA w 1997 r., po czym je zwakował, broniąc jedynie pasa WBO kat. półciężkiej. Drugim polskim pięściarzem, który walczył o mistrzostwo i to w królewskiej wadze, był oczywiście Andrzej Gołota. Pierwsze podejście było w 1997 r. kolejne dwa w 2004 r. i ostatnie w  2005 r. Na gali tej swój pierwszy title-shot toczył Tomasz Adamek, wygrywając pamiętne starcie z Paulem Briggsem i zdobywając tytuł Mistrza Świata WBC w kategorii półciężkiej. Z kolei w 2003 r. bliski zdobycia pasa WBO w kat. lekkiej był Maciej Zegan. Niestety przegrał nieznacznie na punkty z Arturo Grigorianem. Rok później w 2006 r. do tego grona dołączył Krzysztof Włodarczyk pokonując Steve’a Cunninghama, zdobywając pas IBF w kategorii junior ciężkiej. To te najbardziej znane nazwiska zapewne znane dla szerokiej publiczności. Ale są inni. O pełnoprawny tytuł mistrzowski walczył także Rafał Jackiewicz w 2010 r. Stawką był pas IBF w kat. półśredniej. Starcie to niestety Polak przegrał. Tego samego roku, również porażką, zakończył się pojedynek Alberta Sosnowskiego z Witalijem Kliczką. Stawką pas WBC wagi ciężkiej. Ten sam pas i ten sam rywal był w ringu w 2011 r. kiedy to Tomasz Adamek próbował swoich sił, ale i on poległ z Dr. Iron Fist. Na tym nie koniec. W 2012 r. o pas WBA( oraz mniej prestiżowy IBO) walczył Grzegorz Proksa. Walkę przegrał przed czasem, ale rywalem był nie byle kto, bo wieloletni dominator wagi średniej Gienadij Gołowkin. Kolejnym Polskim pięściarzem, który zawalczył o pas WBC w wadze półciężkiej był Andrzej Fonfara. Było to emocjonujące starcie z Adonisonem Stevensonem z 2014 r. Walkę Polak przegrał na punkty, a trzy lata później w rewanżu przed czasem. Swoje “5 minut” miał też Paweł Kołodziej, kiedy to  w 2014 roku stoczył walkę z Denisem Lebiediewem, a stawką był pas WBA w kat. cruiser. Stracie przegrał już w drugiej rundzie.

Warto też wspomnieć, że w 2014 r. o tymczasowe  Mistrzostwo Świata WBA walczył Mateusz Masternak, a o pas WBA regular (swego rodzaju wicemistrzostwo) Andrzej Wawrzyk. Zapewne jednym z najmniej znanych pięściarzy, którzy mogli zostać mistrzami był Paweł Głażewski. W 2014 r. zawalczył o pas WBA kategorii półciężkiej, jednak przegrał przed czasem już w pierwszej rundzie.  Jedno z najbardziej spektakularnych zwycięstw w polskim boksie zawodowym odnotował Krzysztof Głowacki, pokonując w 2015 r. Marco Hucka, odbierając mu pas WBO w kategorii junior ciężkiej zwanej też cruiser. W 2016 r. kolejny Polak miał szansę zostać Mistrzem Świata Wagi Ciężkiej, był nim Artur Szpilka. Po dobrych 8 rundach zaliczył niestety pamiętny ciężki nokaut z rąk Deontaya Wildera.

Ostatnim polskim bokserem walczącym o tytuł był Maciej Sulęcki. Było to w ubiegłym roku(2019), a stawką pas WBO kategorii średniej.  Sulęcki starcie z Demetriusem Andrade przegrał jednogłośnie po 12 rundach. Zatem podsumowując:

Polscy mistrzowie w boksie zawodowym:

  • Dariusz Michalczewski
  • Tomasz Adamek
  • Krzysztof Włodarczyk
  • Krzysztof Głowacki

Polscy pięściarze walczący o mistrzostwo w boksie zawodowym:

  1. Dariusz Michalczewski ( waga półciężka i junior ciężka)
  2. Andrzej Gołota ( waga ciężka)
  3. Maciej Zegan (waga lekka)
  4. Tomasz Adamek ( waga półciężka, junior ciężka i ciężka)
  5. Krzysztof Włodarczyk ( waga junior ciężka)
  6. Rafał Jackiewicz ( waga półśrednia)
  7. Albert Sosnowski ( waga ciężka)
  8. Mariusz Wach (waga ciężka)
  9. Grzegorz Proksa ( waga średnia)
  10. Mateusz Masternak? ( waga junior ciężka)
  11. Andrzej Fonfara ( waga półciężka)
  12. Paweł Kołodziej (waga junior ciężka)
  13. Paweł Głażewski ( waga półciężka)
  14. Krzysztof Głowacki ( waga junior ciężka)
  15. Artur Szpilka (waga ciężka)
  16. Maciej Sulęcki ( waga średnia)
  17. Michał Cieślak (waga junior ciężka)

Najwięcej razy i najwięcej polskich pięściarzy walczyło o pasy wadze junior ciężkiej. Wliczając Mateusza Masternaka, który walczył o pas tymczasowy i Michalczewskiego, który zdobył pas reprezentując Niemcy, to aż sześciu Polaków, z czego trzem udało się zdobyć tytuł. Także w królewskiej kategorii nasi dawali znać bo aż ; 4-krotnie o pas walczył Andrzej Gołota, po razie Tomasz Adamek, Albert Sosnowski, Mariusz Wach i Artur Szpilka.

Wielce prawdopodobne, że będziemy kultywować tą tradycję bo Adam Kownacki może mieć szansę zdobycia pasa w wadze ciężkiej, a któryś z Polaków ( Głowacki, Cieślak) pas w wadze junior ciężkiej. Jeżeli już robimy podsumowanie, to warto wspomnieć o pięściarzach, którzy zdobyli pas EBU, czyli tytuł Zawodowego Mistrza Europy. Tytuł ten wcale nie należy do najłatwiejszych do zdobycia, ale kilku naszym rodakom udała się ta sztuka. Oto lista:

 

  1. Przemysław Saleta w 2002 r. po pokonaniu Luana Krasniqi (waga ciężka)
  2. Rafał Jackiewicz w 2008 r. po pokonaniu Jacksona Osei Bonsu ( waga półśrednia)
  3. Albert Sosnowski w 2009 r. po pokonaniu Paolo Vidoza ( waga ciężka)
  4. Grzegorz Proksa w 2011 r. po pokonaniu Sebastiana Sylvestra (waga średnia)
  5. Piotr Wilczewski w 2011 r. po pokonaniu Amina Asikainena( waga średnia)
  6. Mateusz Masternak w 2012 r. po pokonaniu Juho Haapoja ( waga junior ciężka)
  7. Kamil Szeremeta w 2018 r. po pokonaniu Alessandro Goddiego (waga średnia)

Jeśli coś/kogoś pominąłem pisać w komentarzach!

Add a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *